Scherpschutters
Binnen de arrestatieteams zijn er gespecialiseerde scherpschutters. Deze groep is opgeleid om vanaf grote afstand een gericht schot af te kunnen vuren, in één keer raak. Scherpschutters kunnen een doel uitschakelen op een afstand van 1000 meter, een discipline die geoefend wordt op een baan in Groot-Brittanië. In de praktijk is het echter niet waarschijnlijk dat er op deze afstanden geschoten zal worden. Afstanden tot op 600 meter zijn dan realistischer. In bijzondere gevallen kunnen deze scherpschutters ook los van de AT's optreden, waarbij zij dan onder de noemer BBE-P (BBE Politie) vallen. Een dergelijke inzet zou zijn voor de ondersteuning van de BBE van het Korps Mariniers. Ook in geval van het optreden bij de tunnels in de Randstad, op 27 september 2002, waren de scherpschutters van de BBE-P aanwezig voor obeservatie en dekking. Behalve schieten is observatie door scherpschutters van onschatbare waarde voor de planning en uitvoering van een aktie. Meestal zijn de scherpschutters de eersten die belangrijke gebeurtenissen binnen een doelgebied waarnemen en dit direct kunnen doorgeven via de radio.

Uitrusting
De AT's worden onder de meest verschillende omstandigheden ingezet en stellen dan ook per inzet de uitrusting samen. Men heeft in ieder geval de beschikking over het standaard pistool, de Walther P5 in 9x19mm. Verder kan men zwarte Nomex overalls gebruiken, in combinatie met verschillende Kevlar kogelwerende vesten, Nomex handschoenen, een helm, speciale schoenen en verschillende beschermende Kevlar schilden en lichaamsbepansering. Verder kan een AT gebruik maken van een Heckler & Koch pistoolmitrailleurs en Noise and Flash Devices (NFDs), ook wel flashbangs genoemd.

Dit artikel is ter beschikking gesteld door www.arrestatieteam.nl , de website over de Nederlandse arrestatieteams

Buitenlandse eenheden

NI

Nationella Insatsstyrkan
NI is de Zweedse nationale politie-eenheid voor terrorismebestrijding. Hoewel deze eenheid niet in het diepste geheim opereert, is er weinig concrete informatie op het internet te vinden. Dit artikel is voornamelijk tot stand door de hulp van de Zweedse Politie. Bij deze wil ik hen bedanken voor de informatie en het beeldmateriaal dat zij hebben toegestuurd.
Tot voor kort stond als kop boven dit artikel: 'ONI - Ordningspolisens Nationella Insatsstyrkan'. Naar nu blijkt is dit een verkeerde benaming. De 'O' zou moeten staan voor 'Ordningsavdelningen', vrij vertaalt 'Afdeling operaties'. Dit is echter niet meer dan een uitgebreide benaming, een beetje zoals een postadres. De juiste naam is slechts "Nationella Insatsstyrkan", vrij vertaalt "Nationale Interventie- eenheid". De naam van de eenheid wordt bijna altijd voluit gebruikt.

Oprichting
Zweden beschikt pas relatief kort over een speciale eenheid voor terreurbestrijding. Hoewel Zweden op humanitair gebied een zeer belangrijk land is, oefent het op militair-politiek gebied weinig invloed uit op het buitenland. Dit, in combinatie met de lage criminaliteit in Zweden, zijn waarschijnlijk de belangrijkste reden voor het lange uitblijven van een dergelijke eenheid.
In 1986 werd de wereld echter geschokt door de moord op de Zweedse minister-president, Olof Palme. Hierdoor kwam een discussie op gang, over de vorming van een speciale anti-terreureenheid, wat leidde tot de oprichting van de Nationella Insatsstyrkan, in 1991.

Commandostructuur
Inzet van de Nationella Insatsstyrkan gebeurt onder verantwoordelijkheid van de Zweedse Nationale Politieraad (de RPS). De politie regio Stockholm kan tevens beslissen om deze eenheid in te zetten als "regionaal" arrestatieteam. Let wel op: Een regio kan in Zweden een oppervlakte ter grootte van heel Nederland beslaan!
Later dit jaar (2002) zal een reorganisatie plaatsvinden, waarbij het Nationella Insatsstyrkan permanent onder directe verantwoordelijkheid van de Nationale Politieraad (RPS) zal vallen. Dit zal waarschijnlijk gevolgen hebben voor de inzet van het Nationella Insatsstyrkan tegen "kleinere" vergrijpen. De opzet van deze eenheid is vergelijkbaar met die van de Duitse GSG9 en FBI HRT. Het bestaat uit 48 leden, verdeeld in 5 groepen:
2 aanvalsgroepen
1 inlichtingen- en verbindingsgroep
1 scherpschuttergroep
1 commandogroep
De aanvalsgroepen worden meestal uitgerust met diverse H&K MP5 modellen en de SIG-Sauer P226 als back-up wapen, snipers gebruiken onder andere de PSG-90 (een AW variant van Accuracy International). De kogelwerende vesten zijn van Zweedse makelij en hebben hun vuurproef gehad tijdens militaire uitzendingen naar Bosnië. De Zweedse luchtmacht is in eerste instantie verantwoordelijk voor het transport van de Nationella Insatsstyrkan teams naar het doelgebied.

Het Zweedse 'Nationella Insatsstyrkan' in actie tijdens een oefening.
De training van het Nationella Insatsstyrkan concentreert zich op ontzetting van gegijzelden in bewoond gebied. Een speciaal team van onderhandelaars zal echter altijd eerst proberen de gegijzelden op een vreedzame manier vrij te krijgen.

Acties
Omdat het Nationella Insatsstyrkan ook als arrestatie-eenheid optreedt, is deze eenheid veelvuldig in actie gekomen. Slechts enkele weken voor het schrijven van dit artikel kwam het Nationella Insatsstyrkan no in actie, waarbij zeven zware criminelen werden gearresteerd. Deze misdadigers waren in het bezit van vier pistolen, twee geweren en een handgranaat.

Bron: Conny J, Polisen i Sverige; SpecWarNet

GSG-9

Grenzschutzgruppe 9
De Grenzschutzgruppe 9 ofwel GSG-9 werd opgericht in 1973. De directe aanleiding hiervoor was het gijzelingsdrama dat zich 5 september in het Olympisch dorp in Munchen voltrok. De Duitse overheid was na het aflopen van de Tweede Wereld Oorlog terughoudend geweest met het oprichten van militaire elitegroepen, voor welk doel dan ook. Dit werd met name gevoed door de drang om de rest van de wereld te tonen dat Duitsland geen bedreiging meer was. Nationale veiligheid kreeg een lage prioriteit. Hierdoor konden terroristen het Olympische dorp binnendringen, twee atleten doden en negen anderen in gijzeling nemen.
(Voor meer informatie over Munchen 1972, zie 'Geschiedenis')
De Duitse overheid bezwoer dat dit niet meer zou gebeuren en gaf direct de toestemming om een eenheid voor zware terreurbestrijding op te richten. De enige voorwaarde was dat de nieuw op te richten eenheid niet uit militairen zou bestaan, maar uit personeel van de Bundesgrenzschutz (de Duitse grenspolitie). In april 1973, nog geen 6 maanden na het incident, werd deze eenheid operationeel verklaard.

Opleiding en commandostructuur
Leden van de GSG 9 doorlopen een rigoureus selectieproces. Kandidaten zijn allen vrijwilligers, afkomstig van de Bundesgrenzschutsz. Militairen van de Bundeswehr zouden dus eerst uit dienst moeten treden en vervolgens bij de Bundesgrenzschutz in dienst gaan om in aanmerking te kunnen komen. De basisopleiding duurt 22 weken. De eerste 13 weken worden gespendeerd aan de fundamenten van terreurbestrijding en politieoperaties inclusief een grote hoeveelheid academisch werk die andere CT * eenheden meestal niet genieten. De laatste 9 weken worden leden getraind in specialisaties en krijgen ze aanvullende CT-studies. Een afvalpercentage van 80% is hierbij niet ongewoon. GSG 9 bestaat uit drie primaire groepen; GSG 9/1, GSG 9/2 en GSG 9/3. Deze eenheden zijn opeenvolgend belast met: CT, Maritieme CT en Luchtmobiele CT. De eerste 2 eenheden hebben ongeveer 100 leden elk. GSG 9/3 bestaat uit om en nabij de 50 personen. GSG 9 is gestationeerd in Hangelar, vlakbij Bonn, waar ze het complex delen met de Bundesgrenzschutsz. Geld is geen probleem als het gaat om uitrusting en wapens, maar dat geldt niet voor de accommodatie van de teamleden. Het voedsel wordt als "slecht" beschouwd en de kamers zijn "Spartaans", een feit waar leden van GSG 9 en de Bundeswehr vreemd genoeg trots op zijn.
Voor operaties bestaan GSG 9 teams meestal uit 5 man. Zoals eerder beschreven wordt GSG 9 volledig door de regering gesteund als het op uitrusting aankomt. Leden hebben daarom 2 complete gevechtsuitrustingen, 1 voor dag- en 1 voor nachtoperaties. GSG 9 heeft daarbij ook een eigen luchteenheid, de Bundesgrenzschutsz Grenszschutz-Fliegergruppe die ze van transport zoals vliegtuigen en helikopters voorziet. Leden van GSG 9 hoeven de eenheid niet na een bepaalde tijd te verlaten, zoals bij andere CT- eenheden wel gebruikelijk is, maar mogen blijven zolang ze aan de strenge en inflexibele eisen kunnen voldoen. Dit beleid is logisch aangezien de oudere leden de nieuwere leden kunnen ondersteunen met hun ervaring. De ± 250 leden van GSG 9 vuren meer dan een miljoen patronen per jaar af, in trainingen op schietbanen en in hun ondergrondse "killhouse". Dit benadrukt nogmaals dat de Duitse regering noch kosten noch moeite bespaart als het om uitrusting materieel gaat. De GSG 9 gebruikt bij hun trainingen en operaties diverse wapens waaronder: Heckler & Koch MP-5 serie machinepistolen, G36K, PSG-1, Sig-Sauer P-226, P-228 en diverse varianten Glock pistolen. De GSG 9 traint samen met diverse andere eenheden, waaronder de SAS en de Israelische Unit-269 (Sayeret Mat'kal).

Inzet
De GSG 9 is in de loop der jaren diverse malen in actie gekomen. Hier volgt een opsomming van de uitgevoerde acties:
1977 Ontzetting gijzelaars uit gekaapt Lufthansa toestel in Mogadishu
1982 Arrestatie van RAF terroristen
1993 Crisis in Bad Kleinen
1993 Beëindiging kaping van een KLM toestel in Düsseldorf
1994 Beëindiging van een gijzeling in JVA Kassel
1994 Deelname aan de opsporing van gijzelnemers Albert en Polak
1998 Arrestatie van chanteurs van de Duitse spoorwegen
1999 Arrestatie van Metin Kaplan in Keulen
2000 Arrestatie van een aantal vermoedde terreurgroepen in Berlijn
2002 Deelname aan de beëindiging van een gijzelneming in de Landeszentralbank in Aaken
Opvallend is dat vuurwapens slechts in vier van deze gevallen werden gebruikt: in 1977 en 1993 tegen personen en in 1998 en 2000 tegen vechthonden die zich in het doelgebied bevonden.
Hun expertise, ervaring en reputatie maakt de GSG 9 één van de meest beroemde en gerespecteerde eenheden ter wereld. Ironisch genoeg is het voorbestaan van deze groep allerminst zeker. Met name door het succes van deze eenheid is het aantal terroristsche aanslagen sterk afgenomen. Het Sondereinsatzkommando, of SEK (Het Duitse arrestatieteam) wordt steeds bekender. Er gaan dan ook stemmen op om de functies van GSG 9 te laten overnemen door SEK. Toch hebben de aanslagen van 11 september 2001 het bestaan van GSG 9 voorlopig weer gerechtvaardigd.
* CT staat voor Counter-Terrorism, de Engelse term voor terreurbestrijding.

Auteur: Sasa Miljkovic / PJ
Bron: Bundesgrenzschutz; www.terrorism.com

SIE/ESI

Speciaal Interventie Eskadrin
Esquadron d'Intervention Special
Het Speciaal Interventie Eskadron ofwel SIE is de enige Belgische eenheid voor terreurbestrijding. Het SIE maakt is onderdeel van de Belgische Rijkswacht. Naast een Nederlandse naam bestaat voor deze eenheid ook een Franse naam: Esquadron d'Intervention Special, afgekort ESI. Omdat deze website geheel in het Nederlands is uitgevoerd, zal in rest van dit artikel over SIE worden gesproken.

Geschiedenis
Naar aanleiding van de gijzeling in 1972 tijdens de Olympische Spelen, heeft de Belgische regering opdracht gegeven aan de rijkswacht om een anti-terreur eenheid op te richten. De eenheid werd ondergebracht bij het Mobiel Legioen, die van origine een militaire status heeft. Le Groupe Diane werd geboren. Diana is de Romeinse Godin van de jacht, zij is ook noch te zien in het embleem van het SIE. In 1974 kreeg Le Groupe Daine de naam Speciaal Interventie Eskadron en kreeg twee jaar later ook een observatie team die een officieel karakter kreeg in 1980. Het aantal opdrachten die het SIE moet verrichten konden ze in 1985 niet meer aan, daarom werd er de POSA (peloton Protectie, Observatie, Steun en Arrestatie) opgericht. De POSA heeft elke twee provincies onder haar hoede. Bij de oprichting zijn deze eenheden in Brussel, Gent, Antwerpen, Charleroi en Luik gestationeerd. Tegenwoordig wordt nog steeds van hieruit geopereerd.

Organisatie
Het SIE bestaat uit drie eenheden die zeer nauw met elkaar samenwerken:

Selectie en training
Het SIE is een eenheid waar niveau en kwaliteit voorop staan. Om daaraan te voldoen zijn de eisen aan kandidaat-rekruten erg hoog. Door deze hoge eisen is er op dit moment een personeelstekort van 30% in de interventie-eenheid. Er zijn genoeg kandidaten, maar het SIE wil absoluut niet aan de criteria tornen. Naast de lichamelijk eisen zijn er natuurlijk ook de psychische eisen waaraan een SIE'er aan moet voldoen. Hij moet koelbloedig en stressbestendig zijn, karakter hebben en mag absoluut geen cowboy zijn.
De kandidaten voor het SIE en POSA moeten allereerst een medisch onderzoek ondergaan. Vervolgens worden een week lang alle lichamelijke, psychologische en intellectuele vaardigheden bekeken en geëvalueerd. Daarna volgt iedereen dezelfde opleiding zowel de mensen die voor de POSA solliciteren als ook de mensen die naar het SIE willen. POSA leden vervolgen hun opleiding met een stage van twee maanden in een eenheid, waarna ze ook in die eenheid zullen gaan dienen. De medewerkers die naar het SIE gaan, volgen nog twee maanden extra opleiding. Vrouwen komen ook aanbod bij het SIE, maar uitsluitend in de observatie-eenheid. De interventie-eenheid stelt te hoge om een vrouw in aanmerking te laten komen. In de sessie 1997 -1998 stelden zich 132 rijkswachters kandidaat voor een functie bij één van de eenheden van het SIE, terwijl er slechts 51 vacante betrekkingen waren (23 voor observatie, 16 voor interventies en 12 voor POSA). In de eerste selectieronde werden 29 kandidaten uitgeschakeld (om medische redenen, administratieve redenen of na vrijwillige verzaking). Daarna namen 59 kandidaten deel aan de testweek voor de observatie-eenheid en 44 aan de testweek voor de interventie-eenheid en de POSA. Na afloop van die week werden er slechts 24 kandidaten voor de observatie, 6 voor interventies en 8 voor de POSA tot de opleiding toegelaten. Uiteindelijk slaagden 19 rijkswachters voor alle tests en zij werden in het Speciaal Interventie-Eskadron opgenomen: 12 bij de observatie-eenheid, 5 bij de POSA en 2 bij de interventie-eenheid. Dat brengt het slagingspercentage op nauwelijks 15%. (Benoît Dupuis - Revue van de Rijkswacht nummer 143)

Wapens
Het SIE beschikt over een behoorlijk arsenaal aan wapens. Het bekendste wapen is toch wel de HK MP5. Daarnaast gebruiken ze voor roomclearing de Remington 12-guage shotgun. Back-up wapens die gebruikt worden zijn de Glock 17 en de Smith & Wesson .38 revolver. De snipers gebruiken de Finse Sako TRG-21 7.62 en daarnaast hebben ze ook nog hun eigen geweer ontwikkeld.

Inzet
Door de jaren heen heeft het SIE al behoorlijk wat interventies achter de rug. De meest opmerkelijke interventies zijn: 1978 De Baron Bracht wordt ontvoerd, de verdachte kon worden aangehouden.
1980 Kaping van een schoolbus in Vielsalm, de drie kapers worden overmeesterd tijdens het binnentreden in de RTBF studio in Brussel.
1987 Een gewapende man met mes gijzelt een vrouw, nadat onderhandelingen niets uitpakken, wordt de man overmeesterd door het SIE.
1989 Een bankdirecteur en zijn familie worden gegijzeld
1993 Ulrike Bidergard, een Zweedse kampioene in paardrijden, wordt ontvoerd.
1996 Een lokale Rijkswachtploeg wordt beschoten door leden van GIA, een lid van de GIA werd doodgeschoten.
1997 Tijdens een huiszoeking worden leden van het SIE ondervuur genomen door een lid van de GIA. Hij kan later worden overmeesterd, zonder te worden gedood.
Het SIE heeft sinds de oprichting wekelijks 3 of 4 keer uit moet rukken voor een opdracht. Toch zijn alle verdachten/misdadigers die sinds 1972 zijn geneutraliseerd op één hand te tellen.

Auteur: Martijn Demmers / PJ
Bron: SpecialOperations.com; Revue van de Rijkswacht; Federale Politie België

SAS

Special Air Service
De S.A.S. is een van de bekendste en een van de beste Special Units in de wereld. De Britse elite-eenheid is vanaf de Tweede Wereldoorlog bij elk groot conflict, zoals Vietnam, de Golfoorlog en de NAVO-acties in Bosnie vertegenwoordigd geweest.

Geschiedenis en operaties
De SAS werd in 1941 opgericht door kapitein bij de parachutisten David Stirling. Het idee was om, in tegenstelling tot de grote en te logge commando-eenheden van 50 man, met kleine patrouilles van 4-5 man paniek te zaaien achter de linies van de Duitsers. Het was vooral de bedoeling om met kleine hit-and-run acties de aanvoerlijnen van Duitsland te verstoren, door het saboteren van radarinstallaties en het vernielen van vijandelijke vliegtuigen en vliegvelden. De eerste actie vond plaats in december van 1941, waarbij door een actie van 2 groepen 61 vliegtuigen en 2 vliegvelden werden vernield. De SAS zou er in de Tweede Wereldoorlog voor gezorgd hebben dat meer dan 12.500 Duitsers gedood werden of gevangen genomen.
In 1945 werd deze eenheid samen met de meeste commando-eenheden ontbonden. De eenheid werd echter opnieuw opgericht in 1951, dit maal om dienst te doen in Brits Malaga. Ze hebben sindsdien gediend in Borneo, Oman, Aden, Noord-Ierland, de Falklands, Irak en de Balkan. Er wordt ook gezegd dat ze, hoewel dit door de autoriteiten wordt ontkend, hebben gevochten in Vietnam en in Afghanistan.

Organisatie
De SAS is opgebouwd uit 3 regimenten; het 21ste, 22ste en 23ste regiment. Het 21ste en 23ste regiment behoort tot de territoriale troepen, wat zoveel betekent als de reserve troepen. Het 22ste SAS regiment, ook wel het Regiment genoemd, bestaat enkel uit beroepssoldaten. Het Regiment is volkomen self-supporting: het heeft een eigen training-wing, een inlichtingen- en operatie staf, een verbindingsgroep en eigen piloten voor het besturen van de vliegtuigen en helikopters die gebruikt worden voor de speciale operaties. Daarnaast heb je 4 operationele squadrons bestaande uit 16 man die de missies daadwerkelijk uitvoeren, aangeduid met A, B, D en G. Er is ook nog een reserve squadron wat binnen korte tijd kan worden opgeroepen, aangeduid met de letter R.

Een squadron bestaat uit 4 Troops, die weer bestaan uit 4 groepen van 4 commando's. Deze Troops zijn allemaal verschillend van elkaar, ingedeeld bij specialiteit. Zo bestaat er een Mountain Troop die bestaat uit mountainleaders, de Boat Troop die bestaat uit kikvorsmannen, de Air Troop die gespecialiseerd zijn in infiltraties via de parachute, en de Mobility Troop die alles weet van het snel infiltreren door middel van quads, motoren, jeep en alle andere in gebruik zijnde voertuigen. Let wel: dit zijn specialismen. Elke SAS-commando heeft een zware algemene opleiding gevolgd die bestaat uit lange marsen, het leren van OP's bouwen, leren omgaan met veel gebruikte wapens, het leggen van hinderlagen, het vernietigen van doelen en een jungletraining.

Antiterreur operaties
Een van de taken van de SAS bestaat uit het vormen van de Britse anti-terreur eenheid (counter terrorist team, CT-team).

Geschiedenis
De Counter-Revolutionary Wing (CRW) is het onderdeel van de SAS zich constant bezighoud met de bestrijding van terrorisme. De CRW, ook wel Special Projects genoemd, werd eind jaren '60 opgericht voor de bescherming van politici en hoge ambtenaren in de voormalige kolonies van Groot-Brittannië. Het doel was om de rebellen die aanslagen wilden plegen uit te schakelen voor ze hun doel bereikte. De golf van terrorisme in de jaren '60 en '70 heeft ervoor gezorgd dat de CRW zich is gaan bekwamen in het bevrijden van gijzelaars en het uitvoeren van anti-terroristische acties. Dit is samen met het beschermen van VIP's de belangrijkste taak van de CRW.

Organisatie
Elk half jaar wordt er een regulier SAS-squadron geplaatst bij de CRW. Dit squadron (ook bekend als Pagoda Troop) zal uiteindelijk de acties uitvoeren. De CRW is eigenlijk het kader. Zij verzinnen de oefeningen en hebben een speciale afdeling voor het ontwikkelen van hulpmiddelen voor anti-terroristische acties, de Operations Research Unit. Deze eenheid heeft bewezen van grote waarde te zijn, door bijvoorbeeld de ontwikkeling van de "flash-bang" die nu wereldwijd word gebruikt. Het squadron van 80 man wordt tijdens haar CT-periode verdeeld in 2 groepen, Red en Blue. Een groep wordt weer verdeeld in aanvalseenheid, en een sniper/observatie-eenheid. Een aanvalseenheid wordt meestal verdeeld in teams van 4 man. De sniper/observatie-eenheid is ook getraind in de aanvalstactieken.
Daarnaast is er nog een verbindingsgroep die er tijdens een operatie voor zorgt dat de verbindingen goed zijn. Dit team traint met de aanvalsgroep, omdat ze soms een gebouw mee in moeten gaan. Een van deze teams dient binnen 30 minuten in actie te kunnen komen, en de ander na 3 uur. Er staat op een RAF-basis in Lyneham permanent een C-130 klaar, voor het geval dat de eenheid naar een plek moet die ver van Hereford ligt.

Training
In het half jaar dat een squadron dienst doet als anti-terreur eenheid wordt er veel getraind in een speciaal voor dat doel aangelegde faciliteit genaamd "The Killing House", dat net als het hoofdkwartier van de SAS in Hereford ligt. In dit gebouw zijn bijvoorbeeld de muren bekleed met een dikke laag rubber zodat er geen terugkaatsende of van richting veranderende kogels zijn als er met scherp wordt geschoten, het is voorzien van elektronische doelen, luidsprekers, rookkanonnen en deuren waarmee een entry geoefend kan worden.
De training heeft altijd veel belangstelling gehad van hooggeplaatste leden in de Engelse regering, zoals de Prime Minister en leden van het koninklijk huis. Deze VIP's schijnen tijdens de bezoeken zelfs te dienen als gijzelaars.

Operaties
De bekendste operatie van het CRW is de bestorming van de Iraanse ambassade, Operatie Nimrod. Op 30 april werd de ambassade bezet door 6 leden van het DRMLA (Democratic Revolutionary Movement for the Liberation of Arabistan) met de eis om voor 1 mei 90 gevangenen vrij te laten en Arabistan te erkennen. Er werden 26 gijzelaars genomen. Het B-squadron dat de CT-taak had werd onmiddellijk ingeschakeld. Er werd een basis vlak bij de ambassade opgezet en er werden observaties gedaan door leden in burgerkleren. Ook werd er afluisterapparatuur en dergelijke geplaatst door specialisten van de politie. Toen er een gijzelaar werd neergeschoten kreeg het team opdracht naar binnen te gaan. Er waren bij deze actie 4 teams van 4 man betrokken. 2 teams kwamen van het dak aan de achterkant af met behulp van touwen. Terwijl team 1 op het balkon van de 1e etage stopte en team 2 op de grond, klom een derde team aan de voorkant op een balkon van de 1e etage. Het laatste team kwam het gebouw binnen door een gat te blazen in de muur met een aangrenzende ambassade.
In het begin van de aanval werd met CS-gas geschoten. Het abseilen ging met problemen gepaard. Een lid van team 1 brak met zijn voet het glas waardoor de terroristen werden gewaarschuwd, en een lid van team 2 kreeg te maken met een knoop in zijn touw, waardoor er geen explosieven konden worden gebruikt uit angst voor verwondingen. De leider werd door het moedige optreden van een gijzelaar neergeschoten voordat hij de kans had een lid van de SAS te verwonden. Drie terroristen in een andere kamer begonnen op gijzelaars te schieten waarbij 1 dode en 2 gewonden vielen. Ze gooien echter hun wapens weg en proberen zich te verbergen tussen gijzelaars, die hen aanwijzen. Een andere terrorist staat met een granaat in het trappenhuis en wordt ook neergeschoten. De laatste terrorist verborg zich tussen vrouwen, die hem in eerste instantie niet wilden aanwijzen. Hij wordt gearresteerd en overleefd als enige terrorist de aanval. Link: BBC News, In depth: Operation Nimrod step-by-step

Auteur: Martijn van Diessen / PJ
Bron: CT&HR; M. Evans; Lampuno

FBI HRT

Federal Bureau Of investigation - Hostage Resque Team
Een nog vrij onbekend onderdeel van de FBI is het Hostage Rescue Team (HRT). Dit komt veelal omdat de media weinig aandacht aan deze tak van de FBI besteedt. Voorbeelden hiervan zijn de films, waarbij in geval van gijzelingen nooit het HRT optreedt, maar liever een militaire eenheid met veel wapengekletter en heroïsche acties de gijzelaars onzet.

Geschiedenis
In 1982 werd de beslissing genomen dat er binnen de politie een anti-terroristische eenheid moest komen. Omdat deze eenheid door de gehele Verenigde Staten zou moeten kunnen opereren werd ervoor gekozen om het onder te brengen bij de FBI. Het HRT werd in 1983 paraat gesteld en bestond uit 51 agenten. Tegenwoordig is dit aantal bijna verdubbeld naar 91 agenten De belangrijkste taak van het HRT is om grote "belegeringen" te voorkomen door vroegtijdig in te grijpen. In mindere mate wordt het HRT gebruikt om arrestaties met groot risico uit te voeren en om samen met de Secret Service de regeringsleden en andere VIP's te beschermen. Ook is er sprake van dat het HRT in het buitenland terroristen zou kunnen arresteren als het betreffende land geen toestemming geeft tot uitwisseling, zoals het geval was tijdens de Lockerbie-zaak waarbij Libië weigerde de verdachten uit te leveren. Dit is echter nog een omstreden punt en het is niet bekend of deze operaties al ooit uitgevoerd zijn.

Organisatie
Het HRT is ondergebracht bij het Critical Incident Response Group (CIRG) van de FBI. Het CIRG werd in '94 opgericht om beter te kunnen reageren op terroristische activiteiten, gijzelingen en andere noodsituaties. Aanleiding voor de oprichting was dat er tijdens de belegering van een kamp nabij Waco in 1993 sprake was van communicatiestoornissen tussen het HRT, de plaatselijke politie en ondersteunende eenheden zoals de groep gedragswetenschappen van de FBI. Het HRT is daarom slechts een van de acht eenheden die van het CIRG deel uit maken. De andere eenheden zijn onder andere gespecialiseerd in het voeren van onderhandelingen, het opzetten van verbindingen en commandoposten en het gedrag van misdadigers en terroristen. Het CIRG is gestationeerd bij de FBI Academy in Quantico, Virginia.
Het HRT wordt nogal eens verward met SWAT-teams. Er bestaan een aantal verschillen tussen de SWAT-teams en het HRT, hoewel dit op het eerste gezicht niet snel te zien is. Allebei de onderdelen trainen met de FBI, hoewel alleen het HRT onder bevel van de FBI staat. De SWAT-teams maken onderdeel uit van de plaatselijke politie van de grote steden. Dit is meteen een van de verschillen; SWAT werkt voornamelijk plaatselijk, terwijl de HRT in het hele land (en zelfs in het buitenland) ingezet kan worden. Een verschil is dat SWAT voornamelijk kleine invallen doet en gijzelingen oplost in huiselijke sfeer, zoals een man die zijn vrouw en kinderen gegijzeld houd, terwijl het HRT er pas wordt bijgehaald als SWAT het niet op kan lossen, of als het gaat om grote groepen mensen. Een typisch voorbeeld waar een SWAT-team niet meer voldoet en waar het HRT erbij word gehaald is Waco in '93 geweest.

Training
De training van het HRT vindt evenals de opleiding tot FBI agent plaats in Quantico, waar het HRT tevens gestationeerd is. De hier gelegen FBI Academy beschikt over een zeer uitgebreid complex dat bestaat uit verschillende delen, waaronder en complete stad. Dit stadje heet Hogan's Alley. Het stadje heeft naast veel verschillende huizen waar allerlei gijzelsituaties geoefend kunnen worden ook een bank, drogist, autohandel, een gerechtsgebouw, wasserette, herberg, bioscoop, postkantoor, enzovoort. In dit stadje wordt er door het HRT en SWAT samen geoefend in bevrijdingsacties, en door FBI-agenten in het algemeen in aanhoudingen, en in het gerechtsgebouw worden proefprocessen gehouden. Het stadje is zo uitgebreid dat dagelijks er verschillende oefeningen tegelijk gehouden worden.
Ook heeft de FBI de beschikking over een gebouw met het Firearms Automated Training System, FATS, waarin de agenten schieten op een scherm waar een film wordt afgedraaid. Zoals gezegd wordt er door het HRT veel met SWAT geoefend. Veel van het HRT werk bestaat uit oefenen, om zo de paraatheid en accuratesse hoog te houden. De training is voor het HRT zelfs zo belangrijk, dat de bevelhebber van het HRT, Richard Rogers, tijdens operatie "Wacmur" aan het eind van de 51 dagen durende belegering bij zijn meerdere aanstuurde op een snelle inval of een terugtrekking van zijn team. Reden hiervoor was dat als er nog langer gewacht zou worden met een inval, zijn mannen niet ingezet zouden kunnen worden omdat ze niet scherp genoeg waren en de laatste weken geen training hadden gehad.

Operaties
Het HRT heeft sinds haar oprichting in 1982 aan verschillende operaties deelgenomen. Deze acties zijn veelal onbekend, omdat ze niet altijd direct verband houden met wat de naam zou vermoeden, namelijk gijzelaars redden. Een aantal operaties zijn:

De bekendste operatie (operatie "Wacmur", Waco murders) waar het HRT aan deel heeft genomen is echter de belegering van een kamp in Waco, die begon op 28 februari 1993. Na een mislukte inval van het Bureau of Alcohol, Tobacca and Firearms (BATF) bij een kamp waar een sekte (Branch Davidians) zich had gevestigd, werd de FBI erbij geroepen. Zoals gezegd bestond de CIRG nog niet, dus moesten naast het HRT ook experts in onderhandelingen en psychologen opgeroepen worden die van verschillende onderdelen kwamen. In het kamp waren niet alleen mannen en vrouwen, maar ook kinderen aanwezig. Ondanks het feit dat al deze mensen vrijwillig in het kamp verbleven, werd er toch het HRT bijgehaald omdat er was geschoten met automatische wapens op agenten.
De operatie liep vanaf het begin af aan al niet goed. De belangrijkste reden hiervan was dat er grote communicatieproblemen waren tussen de betrokken onderdelen. Omdat de onderhandelaars en het HRT niet samen trainde, waren ze niet op elkaar ingespeeld. Zo kon het dus gebeuren dat de FBI 's avonds bij wijze van psychologische oorlogsvoering harde muziek opzette, waarmee de resultaten die 's middags waren bereikt bij het onderhandelen tenietgedaan werden.
Het einde van de operatie verliep al even dramatisch als de rest hiervan. 's Ochtends begonnen voertuigen van de FBI het kamp vanaf verschillende plaatsen te beschieten met rookgranaten. Er was ook een voertuig dat een gat maakte in het belangrijkste gebouw en gas schoot in het gebouw. De bedoeling was dat de Davidians vanzelf het gebouw zouden verlaten omdat ze uitgerookt werden. Dit duurde de hele ochtend. Rond 11:45 in de ochtend stopte de voertuigen met het uitroken van de mensen, en bijna op hetzelfde moment stortte er een grote muur in aan de rechterachterkant van het gebouw. Er gebeurde een tijd niets, maar even na twaalven begonnen de Davidians te schieten. Om 12:10 werd er gerapporteerd dat er op verschillende plaatsen branden begonnen. 9 Davidians kwamen naar buiten en werden gearresteerd. Om 12:25 werd er door de leden van het HRT "systematisch schieten" gehoord van binnen het kamp, waar de conclusie uit werd getrokken dat de leden van de sekte elkaar en zichzelf aan het doden waren. Om 12:41 gingen leden van het HRT het kamp binnen door gebruik te maken van de tunnels. Tegen die tijd was het echter te laat, en waren er 75 mensen in het vuur omgekomen, waaronder 25 kinderen.
De laatste tijd is de FBI in opspraak gekomen in verband met Waco, omdat het verschillende keren adviezen zou hebben genegeerd en er zelfs sprake van zou zijn dat agenten van de FBI en leden van het HRT de branden opzettelijk of door onachtzaamheid hebben veroorzaakt. De FBI ontkent al deze beschuldigingen.

Auteur: Martijn van Diessen / PJ
Bron: Diarmuid Jeffreys "The Bureau"; Court TV Casefiles; Federal Bureau of Investigation; EmergencyNet

Naar boven